กริ๊งงงงง กริ๊งงงงงงง กริ๊งงงงงงงงงง . . . . .
ง่ะ..ใครโทรมานะ ไม่ใช่มือถือฉันนี่นา แต่เป็นมือถือแฟนฉัน
" ฮัลโหล......ฮัลโหล สัวสดีค่ะ "
" เธอเป็นใคร " << ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ไม่อยากจะอธิบายเลย
" รอซักครู่นะคะ " << คุณๆๆโทรศัพท์ค่ะ
" เธอเป็นใคร "
.........................................
ฉันยื่นโทรศัพท์ให้คุณ พร้อมกลับเดินออกมาอย่างรวดเร็ว
ไม่อยากที่จะฟังคำพูดอารายทั้งนั้น มันมีที่ไหนล่ะคะ เพื่อนที่โทรมาตอนตี 1
แล้วมาถามว่า เธอเป็นใคร บ้าบ้าบ้าไปแล้ววววววววววววว
ก่อนที่จะยื่นโทรศัพท์ให้ ฉันหันไปมองเบอร์ที่โทรเข้ามา
ใช่แล้ว ... เธอคนนั้นอีกแล้ว แฟนคนเก่าของคุณ...
"เป็นอะไรอ่ะ ทะมัยต้องเดินหนีผมด้วย"
"ป่าวค่ะ ... ฝนตกฉันก็เลยรีบเดินเข้าบ้าน"
"คุณไม่ไว้ใจผมเหรอ มันไม่มีอารายแล้วนะ ผมก็ไม่รู้เค้าโทรมาทะมัย"
"ฉันก็ไม่รู้ค่ะ" <<< ฉันกลั้นน้ำตาสุดฤทธิ์
"งั้นคุณเอาเบอร์เค้าไปเลย เอาไปโทรถามดูเลยก็ได้"
".............."<<< ฉันมองหน้าเค้าด้วยความ งง
"เอาไปคุยกันเองนะ จะตบ จะตี จะด่ากันก็ทามเองนะ
ผมไม่ยุ่ง ไม่เกี่ยว ไม่เข้าข้างใครทั้งนั้น"
เป็นงัยล่ะคะ คำพูดของคนที่ฉันรัก มันช่างซาบซึ้งเหลือเกิน ซาบซึ้งจนฉันน้ำตาไหลเลย
ในใจของฉัน "คุณคิดว่าคุณเป็นใคร ฉันมีความคิดพอนะ ถ้าเค้าอยากได้ก็เอาไปเลย ฉันยกให้
ผู้ชายแบบนี้ไม่ตบให้เสียมือหรอก หาใหม่มีดีกว่านี้เยอะ"
แต่ในความเป็นจริงฉันจะทำอย่างนั้นได้เหรอคะ เพราะฉันรักเค้าหมดหัวใจไปแล้ว
คุณพูดทั้งคืน....แต่ฉัน เงียบและร้องไห้ทั้งคืน....
ถ้าเป็นคุณล่ะ จะทำยังไง................?
ปล. เนิ่นนานที่ฉันยังแปลกใจ เหตุใดเจ้าหญิงต้องรอเจ้าชาย.....
edit @ 15 Oct 2007 15:33:14 by ^_`นู๋แบ๊ว`_^
